آئین نامه تکمیلی تعرفه‌های برق در دهه 40 به دو قسمت کلی تقسیم می‌شد. قسمت اول شامل شرایط کلی چگونگی درخواست سرویس برق و مسائل مربوطه می‌شد و قسمت دوم 9 الحاقیه بود که هر الحاقیه مربوط به هزینه‌های انشعاب یکی از برقهای تهران، مازندران، گیلان، جنوبشرقی ، فارس، غرب، خراسان، اصفهان و آذربایجان می‌شد. آئین‌نامه‌ تکمیلی تعرفه‌های برق ازسال 61 به بعد به صورت سراسری و برای کلیه شرکتهای برق منطقه‌ای ابلاغ شده است. مهمترین تغییر در آئین‌نامه تکمیلی تعرفه‌های برق مربوط به  سال 7913که مصادف با برنامه سوم توسعه بود، می‌باشد. در نظر گرفتن هزینه انشعاب یکسان برای انشعابات غیردیماندی در شهرهای تهران و چهار شهر بزرگ اصفهان، شیراز، مشهد و تبریز – سایر شهرهای کشور بود که این مسئله در ساده سازی آئین‌نامه نقش اساسی داشت. در سال 1387 آیین نامه تکمیلی تعرفه‌های برق صادره در سال 1379 با اعمال اصلاحاتی در قالب الحاقیه شماره 4 ابلاغ گردید.